-
Opublikowano: 22 marzec 2020
-
Odsłony: 2154
(Artykuł przeczytasz w 2 - 4 minut)
Odbiegając od tematu, który nas przytłacza postanowiłam napisać artykuł o innej tematyce, aby choć na chwilę zapomnieć o naszym utrapieniu i tej obowiązującej nas kwarantannie.
Ludzie o narcystycznej osobowości, którzy prowadzą działalność gospodarczą, potrafią degenerować, deprawować swoich pracowników, oddziałują na spadek wartości akcji i mają destrukcyjny wpływ na zatrudnionych. Od pracodawcy, lub managera oczekuje się mobilizacji, motywacji, ale nie jest to możliwe, gdy władzę w firmie sprawuje osoba o usposobieniu narcystycznym. Współczuję wszystkim, którzy mają styczność z taką osobą.
Ludzie o narcystycznym temperamencie, w zawrotnym tempie dążą do osiągnięcia najwyższego szczebla w karierze. Ich aspiracje, skłonności przywódcze są w powszechnym przeświadczeniu atrybutami eminentnego, wybitnego lidera. Okazuje się, że jest to błędna interpretacja. Z badań naukowców przeświadczenie o swojej niezwykłej zdolności, stanowi trudność w realizacji wydajnego działania zespołu. Ludzie, którzy odznaczają się narcyzmem z entuzjazmem przyjmują propozycję sprawowania kontroli, nadzoru nad grupą jako manager, lider. Lubią dominować, zarządzać. Odnajdują satysfakcję, gdy są darzeni respektem i uznawani są za autorytet, a podwładni odnoszą się do nich z atencją. Przeważnie są egocentryczni i pretensjonalni, oraz pozbawieni empatii. Potrafią bez żadnych skrupułów zwolnić pracownika, który wręcz błaga o pozostawienie w firmie. Współczucie wykazują jedynie wobec własnej osoby.
Są innowatorami zmierzającymi do osiągnięcia sukcesu, renomy i zdobycia władzy. Uwielbiają być komplementowani, afirmowani i są bardzo wrażliwi na słowa krytyki, dezaprobaty. Z tej o to przyczyny często izolują się od innych, budując wokół siebie fortyfikacje. Narcyzi nie lubią słuchać innych. Są osobami despotycznymi i wymagającymi bezwzględnego posłuszeństwa. Nie potrafią polemizować z oponentami, gdyż ignorują odmienne zdania. Ukontentowanie odczuwają w sytuacjach, gdy spotykają się z uznaniem, aprobatą.
• Narcyzi mają bardzo wysokie poczucie własnej wartości (zawyżają swoje osiągnięcia i uzdolnienia, oczekując pochlebstw),
• Emocjonują się wyobrażeniami o własnej popularności, wybitnych zdolnościach.
• Posiadają przekonanie o własnej nietuzinkowości i unikatowości
• Oczekują nieustannego podziwu,
• Wykorzystują innych ludzi do osiągnięcia własnych celów.
• Swą postawą i zachowaniem okazują arogancję i wyniosłość, cynizm.
• Potrafią mieć obiekcje do osób, które mogą rzucić cień na ich wyidealizowany wizerunek własny,
• Uważają, że ich podwładni mają być do dyspozycji o każdej porze dnia i nocy. Jeżeli ktoś tego nie akceptuje, może przygotować się do odejścia z firmy.
Ludzie o narcystycznym charakterze umieją w spektakularny sposób sprzedać samych siebie. Ci ludzie potrafią wzbudzić u innych osób pozytywne emocje. Przykładają ogromną wagę do własnej prezencji. Potrafią doskonale zaprezentować siebie i dzięki temu wywrzeć większe wrażenie. W umiejętny sposób potrafią zatuszowywać własne mankamenty np.: impertynencję, arogancję prezentują jako pewność siebie. Wiąże się to z bezproblemowym zawieraniem znajomości. W rozmowach rekrutacyjnych promują siebie w sposób bardzo korzystny.
Winą za występujące komplikacje, niepowodzenia, obarczają wszystkich innych oprócz siebie. Surrealna wielkość umożliwia narcyzom manipulowanie ludźmi i knucie intryg w celu upokorzenia, znieważenia innych osób, a dzięki temu oczyszczenie siebie z zarzutów, podejrzeń.
Koncepcja, że efektywni liderzy powinni obligatoryjnie odznaczać się charyzmą, pewnością siebie staje w kolizji z rzeczywistością. Najbardziej adekwatnymi cechą dobrego lidera są kompetencje. (jak w każdym miejscu pracy). Popełniamy błąd wybierając na stanowisko lidera osobę egotyczną, przesadnie zajmującą się własną osobą, a nie ludźmi, którzy mu podlegają.
Dlaczego tak często pracownicy uważają, że takie osoby najlepiej sprawdzą się w roli lidera? Ludzie uważają, że osoba silna i władcza potrafi przejąć inicjatywę w kryzysowych sytuacjach i podejmie racjonalne kroki, aby ratować załogę. Nic bardziej mylnego, ale to przekonanie redukuje stres u pracowników.
Narcyzm okazuje się być również skuteczny. W dokonanych analizach pomiędzy liderami charakteryzującymi się stonowanym stopniem narcyzmu, a managerami, którzy odznaczali się zbyt niskim, lub zbyt wysokim poziomem narcyzmu udowodniono, że ta pierwsza grupa osiągała najlepsze rezultaty. Osoby o usposobieniu narcystycznym posiadają również walory takie jak zdolność komunikacji i retoryki.
Reasumując: Jeżeli od nas zależy wybór lidera to powinniśmy zdecydować się na osobę, która potrafi sobie radzić z własną niepewnością i brakiem wiary w siebie.
Foto: Pixabay
Dobry artykuł!0
Nie lubię0